Sığınamamak...

Ruhunu hapsettiğin derin kuyularda konuşuyorsun.
Gözyaşlarını içine akıtıyorsun.
Kırgınlıklarını biriktiriyorsun…
Geceler soğuk geçiyor bu yüzden.
Uykuya kendini salıvermiyorsun seni korkuttuklarından.
Yalnız olmayı bu yüzden istemiyorsun.
Ama yaşanmışlıklarını düşününce, hep yalnızlığın pençesine düşüyorsun.
Şarkıların şu dizesine takılıp kalıyorsun hep gönül:

“Bulut geçti gözyaşlarım kaldı çimende…
Kimse bilmez…”


Böyle olunca da, deli gönlünü sığdıramıyorsun gündelik hayatın içine.
Sanki yaşamın tadını alamıyorsun.
Kokusuz, tadsız, tutsuz gibi yaşam…
Gel- git, git- gel, aynı evrenin içinde kavruluyorsun.

Ne yapsam ne etsem, seni bir yere sığdıramıyorum gönül.
Bekle, sana huzurlu bir yer bulmaya çalışıyorum...

Kendime gelirim...

Sabah, gözlerini ovuştururken uyanıyorum kaç gündür.
Işığını göremeyince de gözlerimi açmak istemiyorum yeni başlayan güne.
Öyle geceden kalma soğuk, ıslak, sevimsiz sabahla karşılaşınca, hele bir de üşüyerek kalkınca keyfim kaçıyor ister istemez.
Sarhoş halde başlıyorum güne.
Ayakta durmakta zorlanıyorum.
Kahve ile ayılmaya çalışıyorum öğleye kadar.
Öğlen olunca, eve gitsem de yatsam diye iş çıkışını iple çekiyorum.
Mesai bitince, yorgun düşmüş olsam da nerden geldiği bilinmeyen bir enerji söz konusu.
Şunu da mı yapsam, yok bunu da mı yapsam
Gün biterken sormayın bir telaş, bir heyecan.
Yetişme, yetiştirme kaygısı…

O yüzden gün kısa, gecelerse uzun geliyor bana.
Geceler uzun geliyor, uykular uzun…
Yorulduğumu ancak gece, yatınca anlıyorum.

Gecenin koynuna bıraksam kendimi
Dinlensem biraz, kavgamı etmem sabahla.
Kendime gelirim.

Rüzgar olsam...

Rüzgar olsam yüzünü okşar, yanaklarından bir makas alır kaçardım.
Teninde dolanır, kokunu içime çekerdim sessizce.
Saçlarını dalgalandırırdım, sen kıyılarımda dolaşırken…
Eteklerini havalandırırdım…
Yüzün kızarırdı çocuk gibi.
O sıcak nefesini nefesime çekerdim…
Püfür püfür esip ateşini alır, seni kollarından sarardım…
Hissettirmeden severdim seni…
Üzmeden severdim.
Sahiplenmeden…

Benim olmayacağını bile bile severdim seni.
Doğaya duyduğun aşk, gizlice bağlardı sana beni…
Sen de bunu fark etmezdin…