Fotoğrafta "sen"

Aynı mesafe…
Hep aynı yoldan gidip geliyorsun, mesafeler değişmiyor.
Aradan geçen zaman da sanki hep sabit.
Zaman, aynı kaldığı yerde duruyor, geçmek bilmiyor.
Oysa fark etmiyorsun, nakış gibi ağır ağır işliyor günleri…
Saçın ağarıyor.
Ellerin artık kuru, çatlak.
Gözlerinin altı mor, yorgun.
Bedenin yenik düşmüş, bitkin.
Ve artık sona doğru ilerliyorsun.
Gizlice tükeniyorsun.

Ardında,yalnızca hatırası olan yıllar kalıyor.
Bir çerçeve içinde.
Fotoğrafta
Değişmemiş,
O aynı,
Eski ”sen”
Öyle aynen duruyorsun.

MÜJDE!

Küçük bir tılsım girdi içime.
Beni uykuya ve yemeğe düşkün bırakan…
Halsiz ve bir o kadar sersem bırakan.
Aklımı benden çalan.

Sudan dünyasının içinde, nefes alıp verişini duydum geçen gün
Canımın içinde atan bir can...
Öyle heyecanlandım ve mutlu oldum ki…
Allah’ın bu mucizevi olayına şükürler ettim.

Müjdemi isterim.
Artık anne oluyorum.