Bir derdim var benim...

Bahar, niye beni aldattın?

Bir derdin mi vardı benimle?

Oysa sana nasıl sevgimi anlatmıştım güneş yüzünü gördüğümde...
Yüzümde güller açmıştı.
Nasıl da şarkılar söylemiştim deniz kenarında...
Güneş batımında denizin o büyülü dansına tanıklık etmiştim.
Biliyordum; artık yağmur getiren bulutlar başka dağların arkasındaydı...
Ağaçlar sevinçten çiçek açıyordu.
Çocuklar, mutluluklarını gökyüzü ile paylaşıyordu uçurtmalarıyla...
Yelkenlerini açıyordu denizciler...
Tüm bunları, hiç görmeyecek kadar kör müydün?

Peki neydi bana olan garezin?
Anlamadım...

Daha dün, hava yirmibeş derece sıcaklıktayken tirtir tirtedim yüksek ateşten.
Başım, kemiklerim, her yerim ağrıyordu.
Şiddetli ağrıdan yatarken başımı sıkıyordum.
Hatırladıklarım kafamı zorluyor, anları çabuk unutuyordum.
Üşüme, terleme seansları, geceleri beni yanlız bırakmadı.
Şimdi geriye solgun bir yüz bıraktın.
Keyifsizim, umut dalım sanki kırılmış gibi...

Oysa sen gene, şaka gibi, yağmurlarını sürdün yine gökyüze...
Bir derdin mi var anlamadım...
Kimle derdin yahu senin?
Benimleyse sorunun, sağol, ben kendi hesabıma düşeni ödüyorum.

Yakamdan düş artık ateş!
Seni bir daha istemiyorum!
Çok şükür, artık iyileşiyorum :)

Meydan okuyorum sana bahar.
Ben geliyorum...